"KSZTAŁT WODY - Kujawsko-Pomorskie panoramy Wisły"

CENTRUM SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ W TORUNIU

Ekspozycja do 16 września 2018.

 

AUTOR O PROJEKCIE

Wisła jest najdłuższą i najważniejszą rzeką w Polsce. Jej kształt i przebieg często pojawia się w postaci graficznej jako symbol Polski na równi z granicami zewnętrznymi. Z geograficznego punktu widzenia dorzecze Wisły obejmuje ponad połowę powierzchni Polski, a sama rzeka ma ponad 1000 kilometrów długości. Nad Wisłą znajdują się najważniejsze miasta Polski zarówno w kontekście historycznym jak i gospodarczym. Tworzą one oś będącą symbolem Polski. Wymieńmy chociaż te najważniejsze: Gdańsk, Malbork, Grudziądz, Toruń, Włocławek, Płock, Warszawa, Sandomierz, Tarnobrzeg, Kraków. Wisła ma również znaczenie jako granica Polski wschodniej i zachodniej zróżnicowanej pod względem rozwoju gospodarczego, infrastruktury, rolnictwa i tradycji kulturowych. Z tego punktu widzenia jest granicą dzieląca ale równocześnie osią łączącą obie te części Polski. W Niemczech w okresie po pierwszej wojnie światowej i po upadku Republiki Weimarskiej przebieg Wisły z zaznaczonym Krakowem został wybrany jako znak Rodła. Znak ten był symbolem Polaków zrzeszonych w Związku Polaków w Niemczech. Był symbolem Polski i zastępował Orła Białego zabronionego przez Niemców w tamtym czasie. Symboliczność Wisły dla wszystkich Polaków wyraża się również poprzez nadawanie nazwy „Wisła” klubom i organizacjom działającym zarówno w Polsce jak i w wielu krajach w których aktywnie działają środowiska polonijne.

Wzdłuż swojego biegu Wisła jest rzeką bardzo zmienną i różnorodną. Pozostała, jako jedna z ostatnich wielkich rzek w Europie nieuregulowaną pozostając w stanie półdzikim. Zmienność warunków atmosferycznych potęguje nieprzewidywalność rzeki. Lata suszy następują po latach obfitujących w deszcze i powodzie. Jedna tama we Włocławku nie jest w stanie skompensować olbrzymich różnic w poziomach wody. To czym zachwycają się ekolodzy jest przekleństwem dla tych którzy upatrują w rzece istotny kanał transportu wodnego w Polsce. Piękno i nieobliczalność rzeki przyciąga turystów i miłośników natury ale odstrasza inwestorów. Plany z lat dziewięćdziesiątych regulacji dolnego biegu Wisły spełzły na niczym, za to w ostatnich latach wybudowano kilka pięknych i nowoczesnych mostów łączących miasta wzdłuż biegu rzeki i zmieniające w ten sposób życie i komunikacje między obszarami zamieszkałymi lewego i prawego brzegu rzeki. Po okresie chaotycznej industrializacji lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku w ostatnich latach Wisła jest systematycznie odtruwana, a ścieki przemysłowe i komunalne trafiają do oczyszczalni zanim zostaną spuszczone do rzeki. Widać wyraźnie że rzeka nie śmierdzi, a przebywanie na jej brzegu lub żeglowanie jest przyjemnością a nie utrapieniem.

O Wiśle można mówić i pisać w nieskończoność. Gościnne brzegi miast nadwiślańskich przyjmowały w dawnych wiekach statki morskie transportujące zboża do miast zachodniej Europy. Na tych transakcjach wyrosło bogactwo Torunia. Po pierwszej wojnie światowej nad Wisłą w Toruniu powstała Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej. Wisła jest rodzaju żeńskiego i często dlatego porównywana jest do pięknej i rozkapryszonej kobiety, którą nie jest łatwo opisać ani zdefiniować, a o względy której ubiega się wiele miast, wielu mieszkańców, kolejne ekipy sprawujące władzę. Piękno, różnorodność i nieobliczalność rzeki jest wspaniałym tematem dla artystów, w tym również dla artystów fotografików. Jak przedstawić tak wspaniałą rzekę wraz z jej bogactwem przyrodniczym i kulturowym jest prawdziwym wyzwaniem dla autora.

Jako fotografik od wielu lat zajmuję się fotografią panoramiczną. Pierwsze panoramy wykonywałem na materiale filmowym, unikalnym aparatem umożliwiającym ciągłą rejestracja panoramy na filmie o szerokości 60 mm i długości nawet 80 cm. Bazując na tej technologii wykonywania panoram w 2003 roku wykonałem wspólnie z żoną pierwszą w Polsce wystawę fotografii panoramicznej poświęconą Toruniowi. Jednocześnie rozpoczęliśmy prace nad albumami fotograficznymi i w następnych latach ukazały się albumy o Toruniu, Katedrze Gnieźnieńskiej, Dworze Artusa i Hotelu Marriott. Po przełomie cyfrowym w fotografii w latach 2004 - 2006 rozpocząłem prace nad panoramami wykonywanymi w postaci fotografii sekwencyjnych łączonych w komputerze. W tamtych latach oprogramowanie dołączenia panoram było na bardzo elementarnym poziomie, a komputery z trudem dawały sobie radę z kilku giga pikselowymi plikami. Jednakże, eksperymentując z panoramami w 2009 roku opracowałem technologie wykonywania panoram w świetle niewidzialnym czyli w podczerwieni. Wystawa zaprezentowana była w Toruniu w Muzeum Podróżników. W czasie dwumiesięcznej ekspozycji wystawę obejrzało ponad 12 000 widzów. W roku 2014 poszerzyłem obszar zainteresowania panoramami fotograficznymi i w ramach festiwalu Wizje wykonaliśmy i zaprezentowaliśmy w przestrzeni publicznej w Toruniu największe wydrukowane dotychczas w Europie panoramy Torunia o jakości fotograficznej, wykonane w świetle widzialnym i podczerwieni o wymiarach 3 m wysokości i 50 m długości.  Rok 2015 był kolejnym rokiem poszerzenia zainteresowań panoramicznych i ukoronowaniem kilkuletnich prac nad techniką wykonywania panoram stereoskopowych. W tym celu została zaprojektowana unikalna głowica panoramiczna umożliwiająca wykonywanie sekwencji zdjęć w zapisie dwuocznym i łączenia ich następnie w komputerze w panoramę stereoskopową. Efektem tej pracy był album panoram stereoskopowych województwa kujawsko-pomorskiego oraz wystawa fotografii. Według dostępnych danych był to pierwszy na Świecie album panoramiczny stereoskopowy oraz wystawa panoram stereoskopowych.

 W końcowym okresie fotografii żelatynowej wykonywanej na filmach rozpocząłem prace nad fotografowaniem Wisły wraz z miastami znajdującymi się w jej biegu. Kilkukrotnie podróżowaliśmy samochodem wzdłuż Wisły wykonując setki zdjęć panoramicznych rzeki Wisły, jej otoczenia miast oraz przyrody. 

Marek Czarnecki

NAJLEPSZA PUBLIKACJA TURYSTYCZNA 2018 ROKU
WYRÓŻNIENIE w kategorii: album



Joomla templates by a4joomla